Τα άρματα Abrams που παραδόθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά σε μάχες τον Φεβρουάριο του 2024 και υπέστησαν γρήγορα πολύ μεγάλες απώλειες.
Ο ουκρανικός στρατός έχει αναγκαστεί να επιχειρεί με τα νεοπαραληφθέντα αμερικανικής κατασκευής κύρια άρματα μάχης M1A1 Abrams μακριά από τις γραμμές του μετώπου, καθώς τα οχήματα έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα ευάλωτα στα ρωσικά πλήγματα.
Τα άρματα Abrams που παραδόθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά σε μάχες τον Φεβρουάριο του 2024 και υπέστησαν γρήγορα πολύ μεγάλες απώλειες.
Παρά τις πολλαπλές αποσύρσεις τους από τις γραμμές του μετώπου και τις εκτεταμένες προσπάθειες βελτίωσης του επιπέδου θωράκισής τους, στις αρχές Ιουνίου του 2025 εκτιμάται ότι ο ουκρανικός στρατός είχε χάσει το 87% των οχημάτων, τα περισσότερα από τα οποία καταστράφηκαν, ενώ ορισμένα εγκαταλείφθηκαν και καταλήφθηκαν.
Η Αυστραλία το 2025 παρέδωσε επιπλέον 49 οχήματα, τα οποία είχαν αποσυρθεί από τις δικές της ένοπλες δυνάμεις. Η απόφαση να μην αναπτυχθούν αυτά στην πρώτη γραμμή φαίνεται να αντανακλά τα διδάγματα σχετικά με την ευπάθεια του συγκεκριμένου τύπου άρματος.
Ουκρανοί στρατιωτικοί που παραχώρησαν συνεντεύξεις σημείωσαν ότι η μεγαλύτερη αδυναμία του Abrams είναι πως «είναι πολύ ψηλό —και πολύ μεγάλο— επομένως είναι δύσκολο να κρυφτεί», γεγονός που έχει αποτελέσει βασικό παράγοντα της ευπάθειάς του.
Αντίθετα, τα άρματα σοβιετικής σχεδίασης έχουν πολύ χαμηλό προφίλ, ώστε να μειώνεται η ευπάθειά τους.
Ωστόσο, το προσωπικό έχει εκφραστεί θετικά για την ακρίβεια του άρματος, καθώς και για την υψηλή κινητικότητά του.
Η χρήση κινητήρα αεριοστροβίλου αποτελεί χαρακτηριστικό που συναντάται ουσιαστικά μόνο στο σοβιετικό T-80, το οποίο επίσης χρησιμοποιεί η Ουκρανία.
Ουκρανικά και ρωσικά πληρώματα έχουν αντίστοιχα επαινέσει τα Abrams και T-80 για την ικανότητά τους να επιχειρούν σε ιδιαίτερα δύσβατα εδάφη χάρη στους κινητήρες τους, όπου άλλα άρματα, όπως τα γερμανικά Leopard, θα βούλιαζαν ή θα ακινητοποιούνταν στη λάσπη.
Τα ουκρανικά πληρώματα εξέφρασαν επίσης παράπονα για τις απαιτητικές ανάγκες συντήρησης του Abrams.
Το σύστημα κίνησης του άρματος απαιτεί συχνό έλεγχο και συντήρηση, ενώ ο αεριοστρόβιλος καταναλώνει σημαντικές ποσότητες καυσίμου.
Τα ουκρανικά οχήματα χρειάστηκε να τροποποιηθούν ώστε να λειτουργούν με πετρέλαιο ντίζελ αντί για το τυπικό αεροπορικό καύσιμο JP-8 που χρησιμοποιούν τα αμερικανικά Abrams.
Ένας χειριστής, με το προσωνύμιο Kubik, σχολιάζοντας την απόφαση να διατηρούνται τα άρματα μακριά από τις επιχειρήσεις στην πρώτη γραμμή, δήλωσε: «Προς το παρόν, δεν τα χρησιμοποιούμε περαιτέρω — δεν υπάρχει τρόπος να…
Ο εχθρός έχει αναπτύξει σε πολύ μεγάλο βαθμό το σκέλος των drones και, προς το παρόν, δεν έχουμε τα μέσα για να το αντιμετωπίσουμε».
Παρά το γεγονός ότι η Σοβιετική Ένωση ήταν η πρώτη που ενσωμάτωσε συστήματα ενεργητικής προστασίας στα κύρια άρματα μάχης της, κανένα άρμα σε υπηρεσία με τον ουκρανικό στρατό δεν διαθέτει τέτοιο σύστημα.
Τα συστήματα αυτά άρχισαν να εισέρχονται σε υπηρεσία στον δυτικό κόσμο μόλις από τα μέσα της δεκαετίας του 2020.
Η Ρωσία, επίσης, μόλις πρόσφατα άρχισε να εντάσσει τέτοια συστήματα σε επιχειρησιακή χρήση —από το 2024— στα άρματα T-90M και T-72B3.
Τα συστήματα αυτά παρέχουν έναν βαθμό προστασίας έναντι όπλων που προσβάλλουν από άνωθεν, συμπεριλαμβανομένων περιφερόμενων πυρομαχικών και drones.
Το Arena-M συνεχίζει να εκσυγχρονίζεται, με στόχο την καλύτερη προστασία έναντι επιθέσεων από drones.
Η απουσία ενός συγκρίσιμου συστήματος προστασίας στα Abrams εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό μειονέκτημα.
www.bankingnews.gr
Τα άρματα Abrams που παραδόθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά σε μάχες τον Φεβρουάριο του 2024 και υπέστησαν γρήγορα πολύ μεγάλες απώλειες.
Παρά τις πολλαπλές αποσύρσεις τους από τις γραμμές του μετώπου και τις εκτεταμένες προσπάθειες βελτίωσης του επιπέδου θωράκισής τους, στις αρχές Ιουνίου του 2025 εκτιμάται ότι ο ουκρανικός στρατός είχε χάσει το 87% των οχημάτων, τα περισσότερα από τα οποία καταστράφηκαν, ενώ ορισμένα εγκαταλείφθηκαν και καταλήφθηκαν.
Η Αυστραλία το 2025 παρέδωσε επιπλέον 49 οχήματα, τα οποία είχαν αποσυρθεί από τις δικές της ένοπλες δυνάμεις. Η απόφαση να μην αναπτυχθούν αυτά στην πρώτη γραμμή φαίνεται να αντανακλά τα διδάγματα σχετικά με την ευπάθεια του συγκεκριμένου τύπου άρματος.
Ουκρανοί στρατιωτικοί που παραχώρησαν συνεντεύξεις σημείωσαν ότι η μεγαλύτερη αδυναμία του Abrams είναι πως «είναι πολύ ψηλό —και πολύ μεγάλο— επομένως είναι δύσκολο να κρυφτεί», γεγονός που έχει αποτελέσει βασικό παράγοντα της ευπάθειάς του.
Αντίθετα, τα άρματα σοβιετικής σχεδίασης έχουν πολύ χαμηλό προφίλ, ώστε να μειώνεται η ευπάθειά τους.
Ωστόσο, το προσωπικό έχει εκφραστεί θετικά για την ακρίβεια του άρματος, καθώς και για την υψηλή κινητικότητά του.
Η χρήση κινητήρα αεριοστροβίλου αποτελεί χαρακτηριστικό που συναντάται ουσιαστικά μόνο στο σοβιετικό T-80, το οποίο επίσης χρησιμοποιεί η Ουκρανία.
Ουκρανικά και ρωσικά πληρώματα έχουν αντίστοιχα επαινέσει τα Abrams και T-80 για την ικανότητά τους να επιχειρούν σε ιδιαίτερα δύσβατα εδάφη χάρη στους κινητήρες τους, όπου άλλα άρματα, όπως τα γερμανικά Leopard, θα βούλιαζαν ή θα ακινητοποιούνταν στη λάσπη.
Τα ουκρανικά πληρώματα εξέφρασαν επίσης παράπονα για τις απαιτητικές ανάγκες συντήρησης του Abrams.
Το σύστημα κίνησης του άρματος απαιτεί συχνό έλεγχο και συντήρηση, ενώ ο αεριοστρόβιλος καταναλώνει σημαντικές ποσότητες καυσίμου.
Τα ουκρανικά οχήματα χρειάστηκε να τροποποιηθούν ώστε να λειτουργούν με πετρέλαιο ντίζελ αντί για το τυπικό αεροπορικό καύσιμο JP-8 που χρησιμοποιούν τα αμερικανικά Abrams.
Ένας χειριστής, με το προσωνύμιο Kubik, σχολιάζοντας την απόφαση να διατηρούνται τα άρματα μακριά από τις επιχειρήσεις στην πρώτη γραμμή, δήλωσε: «Προς το παρόν, δεν τα χρησιμοποιούμε περαιτέρω — δεν υπάρχει τρόπος να…
Ο εχθρός έχει αναπτύξει σε πολύ μεγάλο βαθμό το σκέλος των drones και, προς το παρόν, δεν έχουμε τα μέσα για να το αντιμετωπίσουμε».
Παρά το γεγονός ότι η Σοβιετική Ένωση ήταν η πρώτη που ενσωμάτωσε συστήματα ενεργητικής προστασίας στα κύρια άρματα μάχης της, κανένα άρμα σε υπηρεσία με τον ουκρανικό στρατό δεν διαθέτει τέτοιο σύστημα.
Τα συστήματα αυτά άρχισαν να εισέρχονται σε υπηρεσία στον δυτικό κόσμο μόλις από τα μέσα της δεκαετίας του 2020.
Η Ρωσία, επίσης, μόλις πρόσφατα άρχισε να εντάσσει τέτοια συστήματα σε επιχειρησιακή χρήση —από το 2024— στα άρματα T-90M και T-72B3.
Τα συστήματα αυτά παρέχουν έναν βαθμό προστασίας έναντι όπλων που προσβάλλουν από άνωθεν, συμπεριλαμβανομένων περιφερόμενων πυρομαχικών και drones.
Το Arena-M συνεχίζει να εκσυγχρονίζεται, με στόχο την καλύτερη προστασία έναντι επιθέσεων από drones.
Η απουσία ενός συγκρίσιμου συστήματος προστασίας στα Abrams εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό μειονέκτημα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών